Nieuws - Ieder zingt zijn (haar) eigen lied

Regelmatig krijg ik de vraag wat Stembevrijding nu eigenlijk is. Ik vertel dan dat we op een ontspannen wijze op zoek gaan naar jouw eigen klank van dat moment, want die klank is afhankelijk van hoe jij je voelt. Soms noem ik het ook wel Mindful Zingen. En in dat moment zing jij je eigen lied, al improviserend. Of nee, dat is te ingewikkeld. Je tast alleen maar af welke klanken op dat moment gemaakt willen worden en die klanken zing je. Dat noem ik jouw eigen lied.

Afgelopen zomer las ik een heel ander verhaal over jouw eigen lied. Een verhaal dat mij raakte.

Bij de Himbas van Namibië is de geboortedatum maar een datum. Ze kijken veel verder terug: naar het moment waarop de moeder voor het eerst aan haar toekomstige kind heeft gedacht. Het kind leeft vanaf dat moment in De Geest van de moeder.

Als de vrouw aan haar toekomstige kind denkt, gaat ze in alle rust onder een boom zitten en luistert ze tot ze het lied van het ongeboren kind kan horen. Als ze dat lied heeft gehoord, komt zij terug naar de man die de vader van het kind zal zijn. De vrouw leert de man het lied. Als ze daarna seks hebben, zingen ze samen het lied van het kind om het kind uit te nodigen.

De moeder zingt dit lied als ze zwanger is. Ze leert het aan de vroedvrouwen en aan de oudere vrouwen in het dorp. Als het kind geboren wordt, zingen al deze vrouwen dat lied om het kind te verwelkomen.

Naarmate het kind opgroeit leren meer dorpelingen zijn (haar) lied. Het lied wordt door dorpelingen gezongen als het kind pijn heeft, of als het juist iets fijns meemaakt. Het wordt gezongen als het kind deelneemt aan een ritueel. Het lied wordt ook gezongen als het kind afwijkend sociaal gedrag vertoont. Dan wordt het kind/de volwassene omringd door dorpelingen, die zijn/haar lied zingen om hem/haar te herinneren aan de eigen identiteit.

Huwelijkspartners zingen hun liederen voor elkaar.

Het lied wordt voor het laatst gezongen wanneer deze persoon stervende is.

Geplaatst op: 22 Augustus 2018

terug