Nieuws - De wilde vrouw

Het was de laatste avond van de massageopleiding. De docent had ieder van ons nog een persoonlijke boodschap meegegeven, we hadden een labyrint gelopen en nu was het tijd voor wat lekkers.  In een aparte ruimte kon worden gedanst.  Daar had ik geen zin meer in. Ik was moe. Gertjan kwam naar mij toe. Hij wilde graag met mij dansen. 

Als afronding van de opleiding. Ik heb met Gertjan een innige band gehad tijdens de opleiding. Gewoon als medestudenten. We hebben elkaar vaak gemasseerd, maar elkaar ook gestimuleerd tijdens emotioneel lichaamswerk. Wij gingen door waar de groep stopte. En we hadden inderdaad nog nooit samen gedanst. Er waren een aantal medestudenten op de dansvloer. Gertjan en ik nu ook. En toen gebeurde er iets. Tijdens onze hele opleiding waren we intensief bezig geweest met thema’s als afstand en nabijheid. We waren tenslotte vaak schaars of helemaal niet gekleed en we raakten elkaar veel aan. En nu, al dansend, was ik er even helemaal klaar mee. 

Ik begon Gertjan al dansend uit te dagen. Ik, die nog nooit had geflirt. En toen Gertjan mij naderde, wees ik hem al dansend af. En dat voelde heerlijk. Krachtig! Een soort flamingodanseres. Gertjan zag er de lol wel van in. Dit ritueel bleef zich herhalen, waarbij we de hele ruimte gebruikten, totdat ik die frustratie blijkbaar had weggedanst. Eindelijk hoefde ik niet meer op eieren te lopen. Mijn inmiddels bloedende, blote, voeten kregen een heel ander dansritme te pakken. Het ritme van een wilde vrouw. Een vrouw die ik niet kende. En Gertjan volgde. De dansvloer was inmiddels leeg. Ik genoot. Totdat de heks zich in mij aandiende. Ik had er even helemaal genoeg van om warm en inlevend te zijn. De heks werd herkend door medestudentes die nu ook de dansvloer opkwamen. We leefden ons uit. 

En toen was het klaar. De massageopleiding was passend afgerond, dankzij Gertjan. Later kreeg ik een foto van mezelf toegestuurd. Grote, stralende ogen. Lachende mond. Bruisend van energie. Mijn, toen nog, lange haar als een warboel om mijn hoofd.

Twee dagen later zat ik weer als ambtenaar achter mijn bureau. Met die foto als enige herinnering aan de wilde vrouw, die wilde zijn en niet wist hoe ….

Geplaatst op: 25 Maart 2017

terug